​​وب‌سایت شخصی فرتورچین

Forturchin Personal Website

لوگو فرتورچین

دامداری و آسیب‌های محیط زیستی

دامداری و آسیب‌های محیط زیستی

حفاظت از زیست‌بوم و گونه‌های در حال انقراض
حیوانات پرورشی و خوراک آن‌ها نیازمند مناطق وسیعی از سطح زمین است. در نتیجه‌ی این، برای راضی نگه داشتن مصرف کنندگان خواستار محصولات حیوانی، مناطق بیشتری از سطح زمین تخریب می‌شوند. تخریب جنگل‌ها با میزان هشدار دهنده‌ای رخ می‌دهد. ۲۰۰۰ الی ۴۰۰۰ متر مربع از جنگل‌های بارانی در هر ثانیه تخریب می‌شوند. بانک جهانی اعلام کرد که دامداری مسوول تخریب بیش از ۹۱ درصد از جنگل‌های آمازون و حدود ۸۰ درصد از جنگل‌های سطح کره‌ی زمین است. همین تخریب زیستگاه‌ها باعث میزان بی‌سابقه‌ای از انقراض گونه‌ها شده است. با از بین رفتن گونه‌ی مهره‌داران، این تخریب ۱۱۴ برابر سریع‌تر از اثرات انسانی (مستقیم) صورت می‌گیرد. در گسترش انقراض گونه‌های خارج از تخریب جنگل‌ها، صید بی‌رویه، زندگی گونه‌های دریایی را در معرض شدید خطر قرار داده است. اگر همین رویه را ادامه دهیم، کارشناسان تخمین می‌زنند در سال ۲۰۴۸، اقیانوس‌های بدون موجودات زنده خواهیم داشت. دامداری و آسیب‌های محیط زیستی آن ریشه‌ی بسیاری از تهدید‌های بزرگ زیست محیطی می‌باشد. همچنین فرآورده‌های حیوانی به توزیع ناعادلانه منابع کمک می‌کند و دلیل مقادیر زیادی از درد و رنج حیوانات است، در حالی که سلامت ما را نیز به خطر می‌اندازد. گیاه‌خوار شدن به حفاظت از ما و کره‌ی زمین و هر آن‌چه که روی آن قرار دارد کمک می‌کند.
حذف انتشار گازهای گلخانه‌ای
در خصوص دامداری و آسیب‌های محیط زیستی باید گفت دامداری و شمار محصولات آن‌ها عامل انتشار ۳۲ میلیون تن گاز دی اکسید کربن است که عمده‌ترین دلیل گرمایش جهانی است. همچنین گاو‌ها گاز متان تولید می‌کنند که ۲۰ مرتبه قوی‌تر و مخرب‌تر از گاز دی اکسید کربن است. هر گاو حدود ۷۰۰ لیتر گاز متان در روز تولید می‌کند که برابر با ۵۶ کیلومتر رانندگی با یک خودروی دو دیفرانسیل بزرگ است. همچنین کودهای حیوانی شامل اکسید نیترات با پخش آمونیاک در اتمسفر و آلودگی رودخانه‌ها، باعث چرخه‌ی کشتار ماهی‌ها و از بین رفتن منابع آب‌های آشامیدنی می‌شود. قطع درختان به منظور افزایش خوراک برای گسترش جمعیت گاوها، خوک‌ها و مرغ‌ها باعث کاهش درختان برای جذب دی اکسید کربن خطرناک می‌شود. همچنین دامداری‌های صنعتی بیشتر از بخش تولید، تغذیه و حمل و نقل، مقادیر زیادی از سوخت‌های فسیلی را می‌سوزانند.
حدود ۳٫۵ میلیارد انسان می‌توانند با خوراکی مورد استفاده در بخش دامپروری زندگی کنند.
جمعیت روی زمین در حال رشد است و تنها انسان‌ها تکثیر نمی‌شوند. تعداد دامداری‌ها با عواقب ویران کننده‌ی محیط زیستی به‌صورت تصاعدی در حال افزایش است. بخشی از مردم در حال افزایش آگاهی خود نسبت به اثرات زیست محیطی هستند و با انتخاب محصولات سازگار با محیط زیست، کاهش زمان استحمام، دوچرخه‌سواری تا محل کار و در مسیر بازگشت سعی بر کاهش این اثرات دارند. علی رغم این‌که این‌ها قدم‌های مثبتی هستند، اما برای داشتن اثر معنی‌دار روی سیاره‌ی ما باید رژیم غذایی خود را تغییر دهیم. دامداری و حمایت از آن‌ها مسلما مضرترین فعالیتی است که ما انجام می‌دهیم. این مورد، قابل توجه‌ترین مشارکت برای تغییرات اقلیمی است که پاسخ‌گوی حداقل ۱۴٫۵ درصد (بنا به ادعای سازمان‌های ذی‌ربط اما مطابق گزارشات دیگر اثر دامداری و آسیب‌های محیط زیستی ناشی از گازهای گلخانه‌ای تا ۵۱ درصد گزارش شده است) از انتشار گازهای گلخانه‌ای در سطح جهان است. همچنین این دلیل بارز انقراض گونه‌ها، مناطق مرده‌ی اقیانوس‌ها، آلودگی آب‌ها و تخریب زیستگاه‌ها است. ما نیازمند برخورد با مسائلی هستیم که ریشه‌ی آن‌ها در بررسی ارزش‌های نهان مواد غذایی مصرفی‌مان است.
استفاده از منابع کارآمد
با افزایش جمعیت و پیرو آن افزایش مواد غذایی بیش از پیش، این موضوعی حیاتی است که بپردازیم به توزیع عادلانه‌ی منابع و اطمینان حاصل شود که هر کسی به اندازه‌ی کافی مواد غذایی و آشامیدنی داشته باشد. ما به سادگی می‌توانیم با تغییر الگوی مصرف و جایگزین کردن محصولات کشاورزی به جای محصولات حیوانی، مواد غذایی ساکنین زمین را تامین کنیم. مصرف منابع برای پرورش حیوانات بسیار بیشتر از آن میزانی است که می‌توانیم تولید کنیم. تغذیه‌ی حیوانات با دانه‌های خوراکی و سپس مصرف آن‌ها بازدهی بسیار کمتری دارد نسبت به مصرف مستقیم آن دست از محصولات کشاورزی. در نظر گرفتن ۸۰۰ میلیون انسان گرسنه در هر روز این موضوع را مقداری محسوس‌تر می‌کند. از زمانی که میلیون‌ها نفر از جمعیت کره‌ی زمین تحت تاثیر خشکسالی سالیانه قرار دارند، مصرف محصولات حیوانی عامل مصرف ۹۲ درصد از آب مصرفی انسان‌ها است. این در حالی ست که درصد بالایی از محصولات غذایی مورد استفاده برای تغذیه‌ی حیوانات پرورشی، در کشورهای در حال توسعه تامین می‌شوند و آب مصرفی آن‌ها از مناطقی است که با مشکل آب آشامیدنی مواجه هستند.
ترجمه: ماندانا کریمی
منبع: https://www.vegansociety.com
بن‌مایه: آواز زمین (http://avazezamin.ir)

۵
از ۵
۱ مشارکت کننده