​​وب‌سایت شخصی فرتورچین

Forturchin Personal Website

لوگو فرتورچین

اگر تمام دنیا وگن می‌شدند چه می‌شد؟

اگر تمام دنیا وگن می‌شدند چه می‌شد؟

اگر هر فرد روی کره‌ی زمین رژیم غذایی وگن - بدون شیر، گوشت، عسل یا هر غذای حیوانیِ دیگری - را اتخاذ می‌کرد، انتشار گازهای گلخانه‌ایِ ناشی از سیستم غذایی در سال ۲۰۵۰ در مقایسه با سطوح سال‌های ۲۰۰۵/۲۰۰۷ به بیش از نصف کاهش می‌یافت. این تنها یکی از چندین یافته‌ی برجسته و چشم‌گیر تحلیلی درباره‌ی غذا و آب و هواست که (تاریخ انتشار مقاله ۲۲ مارس ۲۰۱۶ است) در هفته نامه‌ی آکادمی ملی علوم (Proceedings of the National Academy of Sciences) منتشر شد.
غذایی که ما می‌خوریم عامل بیش از یک چهارمِ انتشار گازهای گلخانه‌ایِ جهان است. که از این میزان، ۸۰ درصد مربوط به تولیدات دامی است. همچنین خوردن بیش از حد گوشت قرمز و مصرف ناکافی میوه‌ها و سبزیجات با مشکلات سلامتی همچون بیماری‌های قلبی عروقی و سرطان مرتبط است. تحقیقات پیشین نشان داده‌اند که رژیم‌های غذایی سالم می‌توانند فواید زیست محیطی داشته باشند و راه‌هایی برای ترغیب به چنین تغییرات غذایی را مورد بررسی قرار داده‌اند. اما این مطالعه‌ی جدید نخستین بار است که کم و کیفِ مزایای سلامتی، زیست محیطی و اقتصادیِ این تغییرات غذایی را در یک زمان بررسی می‌کند.
برای انجام این کار، محققان دانشگاه آکسفورد در انگلستان حجم عظیمی از اطلاعات را از سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد، سازمان بهداشت جهانی، مطالعات اپیدمیولوژیک پیشین و تحلیل‌های چرخه‌ی عمر مورد بررسی و مداقه قرار دادند تا تاثیر رویکردهای مختلف به غذا خوردن را با یکدیگر مقایسه کنند. اگر تمایلات و عادات غذاییِ فعلی ادامه یابد، انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از سیستم غذایی در سال ۲۰۵۰ ۵۱ درصد بیشتر از سطح فعلی خواهد شد. این ناشی از عواملی همچون رشد جمعیت جهانی و همچنین ناشی از این واقعیت است که هر چه یک جمعیت ثروتمندتر شوند تمایل بیشتری به خوردن گوشت پیدا می‌کنند.
اما اگر تمامی افرادِ جهان از راهنماهای غذایی بین‌المللی برای تغذیه‌ی سالم پیروی می‌کردند، به احتساب محققان، انتشارهای [گازهای گلخانه‌ای ناشی از] سیستم غذایی در سال ۲۰۵۰ تنها ۷ درصد بیشتر از سطح فعلی می‌شد. این مسئله به این خاطر است که ما به مثابه یک گونه، از گوشت قرمز که تشدیدکننده‌ی گازهای گلخانه‌ای است کمتر و از میوه‌ها و سبزیجات که گازهای گلخانه‌ای کمی دارند بیشتر و همچنین به‌طور کلی کالری کمتری مصرف می‌کردیم.
به همین ترتیب، پژوهشگران محاسبه کردند که اگر همه رژیم غذایی وجترین داشته باشند که در آن از تخم مرغ و لبنیات استفاده می‌شود اما هیچ گوشتی مصرف نمی‌گردد، انتشارها تا ۴۴ درصد کاهش خواهد یافت؛ انتشارها تا ۵۵ درصد نزول خواهد کرد اگر همه وگن شده باشند. این صرفه‌جویی در انتشار [گازهای گلخانه‌ای] در هر سال ارزشی برابر ۲۳۴ میلیارد دلار آمریکا در سناریوی رژیم غذایی سالم، ۵۱۱ میلیارد دلار در رژیم غذایی وجترین و ۵۷۰ میلیارد دلار در رژیم غذایی وگن خواهد داشت.
صرفه‌جویی در هزینه‌های درمانیِ ناشی از این تغییرات غذایی از این هم زیادتر است: به ازای هر سال ۷۳۵ میلیارد دلار آمریکا در حالت رژیم غذایی سالم، ۹۷۳ میلیارد دلار برای رژیم غذایی وجترین و بیش از ۱ تریلیون دلار برای رژیم غذایی وگن. این صرفه‌جویی‌ها ناشی از میزان کمتر بیماری‌های قلبی عروقی، سکته‌ی مغزی، دیابت نوع ۲ و سرطان است. به‌تبع، این بهبود در وضعیت سلامت در مقیاس جهانی به ازای هر سال منجر به ۵٫۱ میلیون مرگ کمتر در سناریوی رژیم غذایی سالم، ۷٫۳ میلیون در وجترین و ۸٫۱ میلیون در سناریوی وگن می‌شود.
مزیت‌های سلامتی، زیست محیطی و اقتصادیِ هر سه‌ی این سناریوهای رژیم غذایی شگفت‌انگیز و تاثیرگذار به نظر می‌آیند. اما کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در سطح جهان به حدی که برای پایین آوردن دمای [کره‌ی زمین] به ۲ درجه‌ی سانتیگراد - که بسیاری از دانشمندان آن را نقطه‌ی اوج فاجعه‌ی آب و هوایی می‌دانند - در دمای متوسط جهانی کفایت کند،وظیفه‌ای بزرگ است. تنها سناریوی رژیم غذایی وگن که در آن تمام جمعیت جهان از غذاهای حیوانی به کلی پرهیز می‌کنند،سیاره[ی زمین] را در مسیری قرار می‌دهد که با موفقیت این امر را به سرانجام برساند.
به‌طور واضح‌تر: رژیم جهانی وگن خود به تنهایی سیاره را زیر آستانه‌ی ۲ درجه‌ای نگه نمی‌دارد بلکه سیستم غذایی را قادر می‌سازد تا سهمش را به نوبه‌ی خود در این مهم دخیل گرداند. و هرکدام از این رژیم‌های غذاییِ جایگزین، مستلزم تغییرات شگرفی در سیستم جهانی غذا خواهد بود. در سناریوی رژیم غذایی سالم، نظام جهانی کشاورزی به تولید ۲۵ درصد میوه و سبزیجات بیشتر و ۵۶ درصد گوشت قرمز کمتر از آن‌چه امروز هست، نیاز خواهد داشت. سناریوهای وجترین و وگن چه بسا به تغییرات بزرگ‌تری در تولید نیاز داشته باشند.
با این وجود، بیشتر عدس خوردن ارزشش را دارد. محققان محاسبه کرده‌اند که سه چهارمِ فواید زیست محیطی و سلامتیِ ناشی از تغییر رژیم غذایی در کشورهای در حال توسعه رخ خواهد داد. اما کشورهای توسعه یافته بیشترین منفعت را به ازای هر نفر [سرانه] خواهند داشت. بنابراین به ویژه برای افرادی که در کشورهای توسعه یافته زندگی می‌کنند تغییر رژیم غذایی یک کنش اقلیمی و آب و هواییِ مهم و قابل توجه خواهد بود.
نویسنده: Sarah DeWeerdt - مارس ۲۰۱۶
ترجمه : آیدین ظریف
منبع:
http://www.conservationmagazine.org/2016/03/can-vegans-really-save-planet
بن‌مایه: مجموعه‌ی گیاه‌خواری وگ (http://iranveg.ir)

۵
از ۵
۴ مشارکت کننده