​​وب‌سایت شخصی فرتورچین

Forturchin Personal Website

لوگو فرتورچین

آشنایی با استاد میناکاری شکرالله صنیع‌زاده

آشنایی با استاد میناکاری شکرالله صنیع‌زاده

شکرالله صنیع‌زاده (زاده ۱۲۸۵ اصفهان، درگذشته ۱۳۶۲ اصفهان) میناساز برجسته ایرانی است. وی به عنوان احیاگر و گسترش‌دهنده این هنر سنتی در دروان معاصر شناخته می‌شود که شاگردان بسیاری در کارگاهش فعالیت می‌کرده‌اند. از وی آثار ماندگار و زیبایی به جای مانده که برخی از آنها در موزه‌ها و حرم امامان شیعی وجود دارند.
زندگی
شکرالله صنیع‌زاده فرزند عبدالمحمود غفاریان و خدیجه بیگم است که نوه نقاش معروف دوران معاصر، عبدالحسین صنیع همایون و از نسل آقا نجف اصفهانی قلمدان‌ساز برجسته قاجار است. وی در روز ۱۵ بهمن سال ۱۲۸۵ در محله درب امام اصفهان به دنیا آمد. در مدرسه قدسیه اصفهان دوران ابتدایی و متوسطه را گذراند و قبل از پایان یافتن تحصیلاتش مدرسه را رها کرد و به هنر روی آورد. هنرآموزی و فراگیری نقاشی و مینیاتور را نزد پدربزرگش، عبدالحسین صنیع همایون آغاز نمود. همچنین در زمینه‌های تذهیب، مینیاتور و تشعیر نیز از وجود استاد مصورالملکی و میرزا آقا امامی بهره برد.
در سال ۱۳۲۰ فعالیتش را در کارگاه شخصی‌اش که در میدان مجسمه و نزدیک به سی و سه پل بود گسترش بیشتری داد. صنیع‌زاده با هنرمندان برجسته آن زمان همکاری داشت به‌طوری که بسیاری از درها، ضریح‌ها و کتیبه‌های حرم‌های امامان شیعه نیز در این کارگاه ساخته شد. وی در این محل بخشی را به نمایشگاه آثار هنرمندان و فروشگاه صنایع دستی اصفهان اختصاص داده بود. بدین ترتیب بود که در بین سالهای ۱۳۳۵ تا ۱۳۵۵ این فروشگاه به نگارستانی اثرگذار و معروف تبدیل گشت که گردشگران داخلی و خارجی نیز از آن بازدید می‌نمودند. مجموعه این فعالیت‌ها باعث گشت که هنر فراموش شده میناکاری نه تنها دوباره زنده شود بلکه گسترش بسیاری پیدا کند.
صنیع‌زاده در آن زمان برای وارد نمودن کوره، ابزارها و رنگ‌های مربوط به میناکاری از «مسیو شونمان» مهندس آلمانی فعال در صنعت ایران استفاده کرد. وی در سال ۱۳۶۲ و بر اثر سکته مغزی درگذشت و در آرامگاه تخت فولاد به خاک سپرده شد. وی دارای پنج فرزند پسر و دو دختر بود که پسر چهارمش به نام «احمد» چهار ماه پیش از درگذشت پدر در جنگ ایران و عراق شهید گشت. همچنین حیدر صنیع‌زاده فرزند آخر وی نقاش، کارشناس و مدرس در دانشگاه‌های هنر است.
آثار
وی آثار ماندگار و ارزشمند بسیاری از خود بر جای گذاشت که در طرح‌های مینایی، گلدان، ساعت دیواری، بشقاب‌دیواری و تقویم می‌باشد. برخی از آثار معروف وی چنین می‌باشند:
جعبه قرآن در موزه آستان قدس رضوی نگهداری می‌شود.
تصویر از کودکی عیسی در آغوش مریم که از منحصربفردترین آثار میناکاری جهان می‌باشد.
تصویر علی
آثار ارزشمندی همچون درها، ضریح‌ها و کتیبه‌های زیبایی در حرم امامان شیعه در شهرهای نجف، کربلا، کاظمین، سامرا، مشهد، قم، تهران، دمشق و شیراز از خود به جای گذاشته است.
تابلو میناکاری و مطلا در موزه جوهرات ملی بانک مرکزی
دو عدد آیینه بیضی مینایی و تذهیب شده در کاخ موزه نیاوران
پنکه سقفی مینایی و نقاشی موزه استان قدس
ساخت میناکاری یک قطعه کاشی سلطان سنجری
نمایشگاه
در اصفهان «نگارستان صنیع‌زاده» به عنوان فروشگاه و نمایشگاه دایمی وی فعال بوده که یکی از اصلی‌ترین مرکزهای تهیه صنایع دستی محسوب می‌شده است.
افتخارها
دیپلم افتخار و نشان برنز از نمایشگاه بین‌المللی بروکسل در سال ۱۹۶۴.
تقدیرنامه از سید محسن حکیم به جهت ساختن ضریح حرم ابوالفضل.
همچنین صنیع‌زاده به عنوان خادم افتخاری حرم رضوی انتخاب شده است.
بزرگداشت‌ها
در ۲۰ خرداد ۱۳۸۷ یکی از آثار ارزشمند میناکاری وی به عنوان تمبر یادبود صنایع دستی ایران در سال ۱۳۸۷ چاپ شد. اصل اثر مربوطه در موزه هنرهای سنتی و صنایع دستی تهران نگهداری می‌شود.
به همت مرکز اصفهان‌شناسی و خانه ملل در ۲۶ دی ماه ۱۳۸۷ به پاس ده‌ها سال فعالیت ارزشمند وی همایشی به نام و به افتخار وی در کتابخانه مرکزی شهرداری اصفهان برگزار شد.
شاگردان
در کارگاه وی هنرمندان بسیاری مشغول به فعالیت بودند که هر کدام از آنها از برجسته‌ترین هنرمندان و میناسازان ایرانی محسوب می‌شدند. در این میان می‌توان به استادان رضا زنگنه (غروی)، رضا اسلامی، سیدمحمود اسلامیان، غلامحسین فیض اللهی، حسین هنر دوست، محمد مهدی غفاریان و محمد علی فرشید اشاره کرد.
بن‌مایه: ویکی‌پدیا (https://fa.wikipedia.org)

۵
از ۵
۱ مشارکت کننده