​​وب‌سایت شخصی فرتورچین

Forturchin Personal Website

لوگو فرتورچین

لبنیات و فمینیسم

لبنیات و فمینیسم

چرا شیر یک مسئله‌ی فمینیستی است؟
پشت درهای بسته‌ی مزارع پر تنش مدرن چه می‌گذرد و چرا این موضوع باید یک موضوع فمینیستی محسوب شود؟
فمینیزم شامل طیفی از ایده‌ها است که همگی یک هدف مشترک دارند. حمایت از حقوق و برابری زنان. مسئله‌ی کلیدی شامل حق زن برای تمایلات جنسی و سیستم باروری که شامل جلوگیری از بارداری و سقط جنین هست می‌باشد. تنها بعد از سال ۱۹۹۱ بود که تجاوز در زندگی زناشویی جرم شناخته شد. تا قبل از آن قانون اظهار می‌داشت که ازدواج به معنای رضایت مفهومی در برابر رابطه‌ی جنسی است و بعد از ازدواج زن می‌توانست جزو مایملک مرد حساب شود.
طی صد سال گذشته زنان برای حق کنترل آن‌چه در بدن خودمان می‌گذرد به شدت جنگیده‌اند. ما از داستان‌های تجاوز و بارداری اجباری و فرزندخواندگی در انسان‌ها عصبانی هستیم در حالی که این مسائل جزو اعمال تکراری در مزارع شیر (لبنیات) مدرن است. این اعمال بارها و بارها در مقیاس صنعتی به گاوها اعمال می‌شود. گاوها هیچ چاره و انتخابی ندارند. 
فمینیزم در امواج مختلفی رخ داد. حق رای دادن اولین موج بود. موج دوم با مفهوم آزادی زنان در سال ۱۹۶۰ رخ داد. موج سوم در سال ۱۹۸۰ بود که با پدیداری اکوفمنیزم همراه بود و با ظلم به حیوانات مزارع شناخته می‌شد. در سال‌های ۱۹۹۰ پیوند بین ظلم به حیوانات و ستم به زنان کم‌رنگ شد و پست مدرنیزم شکل گرفت که توجه کمی به حیوانات و محیط زیست داشت و اساس تمرکز آن روی انسان بود. در اوایل سال ۲۰۰۰ فمنیزم متمرکز روی انسان به جنبش فمنیست تسلط پیدا کرد. در سال ۲۰۱۵ به موج پنجم وارد شدیم که فمنیست‌ها این سوال را مطرح کردند که چرا موجه هست که انسان‌ها به‌طور خشونت‌آمیزی بر روی سیستم باروری حیوانات کنترل داشته باشند در حالی که اساسا معترض به رفتار مشابه برای زنان هستند. آیا باید چنین مرز عمیقی بین عدالت اجتماعی، فمنیزم و جنبش حقوق حیوانات باشد؟
آزادی باروری زنان و حیوانات هر دو مرتبط به سیستم پدرسالاری و سرمایه‌داری و دیگر صورت‌های ظلم و ستم است. پس چرا باید بین این‌ها انتخاب کنیم که مخالف کدام نوع از ستم هستیم؟ این نوع از فرق گذاشتن «گونه‌پرستی» نامیده می‌شود که شامل گمارش ارزش‌های مختلف اخلاقی یا حقوق فردی بر پایه‌ی این‌که به چه گونه‌ای متعلق هستند است. من یک فمنیست وگن هستم زیرا من یک حیوان در میان دیگر حیوانات هستم و نمی‌خواهم رتبه‌بندی مصرف را بر این رابطه تحمیل کنم. (کارول جی آدامز نویسنده امریکایی، فمنیست، فعال و مدافع حقوق حیوانات.)
معمولا حیوانات مزارع را با نژادپرستی و بردگی قیاس می‌کنند. فعال و نویسنده‌ی آمریکایی آلیس واکر در خصوص لبنیات و فمینیسم می‌گوید: «گمان این‌که حیوانات مزارع زجر نمی‌کشند در حالی که همان وضعیت برای انسان‌ها قابل تحمل نیست به میزان زیادی بر پایه‌ی این فرض است که آن‌ها از هوش کمتری نسبت به انسان‌ها برخوردارند و آگاهی و حس از خود ندارند. تحقیقات نشان می‌دهد که این مسئله حقیقت ندارد.»
جان وبستر پروفسور بازنشسته در رشته‌ی حیوانات مزارع در دانشگاه بیریستول در خصوص لبنیات و فمینیسم می‌گوید: «مردم گمان می‌کنند که هوش مرتبط به توانایی درد کشیدن می‌باشد و چون حیوانات مغز کوچک‌تری دارند درد کمتری نسبت به انسان حس می‌کنند. این یک برهان رقت‌انگیز است.» این یک تصور غلط است که گاوها مطیع و احمق هستند. تحقیقات نشان می‌دهد که آن‌ها دوستی را می‌پسندند، لجاجت و کینه‌ورزی را تحمل می‌کنند و با چالش‌های هوشی به هیجان می‌آیند. گاوها قابلیت احساس هیجانات قوی مانند درد، ترس و استرس را دارند و در عین حال می‌توانند خوشحالی را هم احساس کنند. ما همه از تابش نور خورشید بر کمرمان احساس لذت می‌کنیم، رفتار مشابهی در خوک‌ها، بزها، مرغ‌ها و دیگر حیوانات مشاهده شده. دانشمندان پیشنهاد می‌کنند که این حیوانات ممکن است چنان هیجانات مشابهی با انسان داشته باشند که قانون ولفریست (welfare) باید بازنگری شود.
کیریس نیکل پروفسور ولفر حیوانات در دانشگاه بیریستل می‌گوید: توانایی آگاهی قابل توجهی و بداعت‌های فرهنگی آشکار شده است. تصویر روستایی گاو و گوساله در مراتع سرسبز یک افسانه هست! گاوها به‌طور متداوم شیر تولید نمی‌کنند و مثل ما تنها بعد از ۹ ماه بارداری و بچه به دنیا آوردن شیر می‌دهند. صنعت لبنیات مدرن گاو را مدتی کوتاه بعد از به دنیا آمدن گوساله‌اش با وسیله‌ای که »میله‌ی تجاوز« لقب دارد باردار می‌کند. وقتی که گوساله‌اش را به دنیا آورد، گوساله را از او جدا می‌کنند که انسان‌ها بتوانند تمام شیر گاو را داشته باشند. به‌طور طبیعی او به گوساله‌اش بین ۹ ماه تا یک سال شیر می‌دهد ولی در مزارع صنعتی شیر، گوساله را ظرف یکی دو روز جدا می‌کنند. به گوساله‌های نر نیازی نیست و هر ساله در انگلستان ۱۰۰.۰۰۰ و یا بیشتر با شلیک کشته می‌شوند و بقیه برای محصولات فروخته می‌شوند.
گاوهای مزارع صنعتی لبنیات هر روزه بیشتر از ۲۰ لیتر شیر تولید می‌کنند. خیلی بیشتر از آن‌چه گوساله بتواند به‌طور طبیعی بخورد. برای تولید بیشتر شیر بلافاصله بعد از تولد دوباره باردار می‌شوند. مزارع صنعتی تولید لبنیات یک رژیم مرتب و متوالی بارداری و شیردهی را اعمال می‌کنند بدین معنی که گاوها همزمان هم شیر می‌دهند و هم باردار هستند برای بیشتر مدت سال.
وضعیت شدید جسمانی باعث بی‌باری و چرک‌های شدید غدد پستانی و تورم سم می‌شود که منجر به کاسته شدن عمر اقتصادی و تولیدی گاو می‌شود. این دردهای مزمن نتیجه‌ی مستقیم بهره‌برداری زیاد از آن‌هاست. اگر به خاطر درد ماهیچه‌ای در دوران زاییدن نتواند بدون کمک روی پای خود بایستد پاهای پشتی او را پابند می‌زنند. از لحاظ جسمانی به دلیل بدرفتاری ویران شده و در آخر برای گوشت ارزان مانند انواع پای‌ها و کلوچه‌ها و غذای بچه کشته می‌شود.
عمر متوسط یگ گاو در مزارع صنعتی حدود ۶ سال می‌باشد در حالی که به‌طور طبیعی یک گاو بین ۲۰ تا ۳۰ سال عمر می‌کند. «شیر محصول بهره‌برداری ظرفیت تولید مثل یک بدن ماده است. شیر محصول تجاوز، بچه دزدی، شکنجه و کشتن است». اعمال خشونت جنسی و یا اعمال به زور عمل جنسی انسان با حیوانات اکثر انسان‌ها را منزجر می‌کند پس چرا چشمان‌مان را روی این اعمال صنعت شیر ببندیم؟
مطرح کردن این موضوع به عنوان یک موضوع فمنیستی افراطی نیست بلکه کاملا یک موقعیت مدبرانه قابل دفاع می‌باشد. گاوها مانند ما ساختار مغزی بنیادی دارند که عهده‌دار هیجان هست. گاوهای مادر به شدت دچار استرس می‌شوند وقتی گوساله تازه به دنیا آمده‌اش را از او جدا می‌کنند. آن‌ها گریه می‌کنند و نعره می‌زنند. آن‌ها هنوز اندوهگین هستند که ماشین‌ها شیر آن‌ها را می‌دوشند. این چرخه‌ی شکنجه جسمی و عاطفی به آن‌ها تحمیل می‌شود تا وقتی که از پا بیفتند. شیر از یک مادر اندوهگین در حال عذاب می‌آید و این یک موضوع فمنیستی است.
از دکتر جاستین باتلر، محقق و نویسنده‌ی بالا رتبه در رشته‌ی سلامتی.
ترجمه: پرستو بدیعی
منبع: https://viva.org.uk/blog/milk-is-a-feminist-issue
بن‌مایه: آواز زمین (http://avazezamin.ir)

۵
از ۵
۳ مشارکت کننده