​​وب‌سایت شخصی فرتورچین

Forturchin Personal Website

لوگو فرتورچین

سیرک

سیرک

خرس‌ها، فیل‌ها، ببرها و حیوانات دیگر به خواست و اراده‌ی خود دوچرخه سواری نمی‌کنند، روی سرهای خود نمی‌ایستند، روی توپ‌ها به حفظ تعادل نمی‌پردازند، یا از وسط حلقه‌های آتش نمی‌پرند. آن‌ها، این کارها و شعبده‌بازی‌های دشوار دیگر را انجام می‌دهند، برای این‌که انسان‌ها می‌خواهند که آن‌ها این کارها را انجام دهند؛ برای این‌که آن‌ها اگر به این کارها تن ندهند، از آن چه برای‌شان اتفاق خواهد افتاد، به شدت در هراس و نگرانی‌اند.
برای حیوانات سیرک، هیچ چیز دیگری به عنوان "پاداش مثبت" وجود ندارد؛ تنها چیزی که وجود دارد درجات مختلفی از تنبیه و محرومیت است. مربیان برای واداشتن آن‌ها به انجام این شعبده‌بازی‌های بی‌معنی و طاقت‌فرسای فیزیکی، از شلاق، قلاده‌های تنگ، پوزه‌بند، سیخ‌ها و شوکرهای الکتریکی، قلاب‌های مخصوص وحشتناک و ابزارهای دردآور دیگر استفاده می‌کنند. در تمامی سیرک‌ها فیل‌ها را با چنگک‌های تیز زخمی می‌کنند، با چوب، نشتر، ابزارهای نوک تیز می‌زنند.
در این سیرک روح فیل‌ها، خرس‌ها، گربه‌سانان و سایر حیوانات را زمانی که بچه‌های آسیب‌پذیری هستند و هنوز باید با مادران خود باشند را تسخیر کرده و درهم می‌شکنند. والدین ناآگاه از اتفاقات دردناکی که در پشت پرده‌ی سیرک‌ها برای حیوانات رخ می‌دهد خبر ندارند و کودکان و خانواده‌ی خود را به تماشای سیرک می‌برند.
سیرک، محلی برای تفریح انسان و شکنجه حیوانات
نمایش باشکوه و رنگارنگ سیرک بر این واقعیت سرپوش می‌گذارد که حیواناتی که در سیرک به‌کار گرفته می‌شوند، اسیر کسانی هستند که آن‌ها را با تهدید و تنبیه وادار به انجام کارهای تکراری گیج و ناراحت کننده و بیش‌تر، دردآور می‌نمایند. اگر افراد بیش‌تری از روش‌های بی‌رحمانه‌ی مورد استفاده در آموزش حیوانات آگاهی یابند، سیرک‌ها به سرعت، جذابیت و گیرایی خود را از دست خواهند داد: سلول تنگ، شرایط غیرقابل قبول سفر، و رفتار بد؛ و این‌که بعد از پیر شدن و از کار افتادن، چه بلایی سر حیوانات خواهد آمد؟
برخی سیرک‌ها مثل Barnum & Bailey و Ringling Bros در وب‌سایت‌شان به خود می‌بالند که ۱۱ ماه از سال و بیش از ۲۵۰۰۰ مایل را مبادرت به مسافرت در کل کشور می‌کنند. از آن‌جایی که سیرک‌ها به طور مداوم از شهری به شهر دیگر مسافرت می‌کنند، دسترسی حیوانات به نیازهای اساسی، مانند: غذا، آب و مراقبت‌های پزشکی، بیش‌تر وقت‌ها به اندازه نیست. حیوانات و مخصوصا آن‌هایی که به قدر کافی بزرگ و طبیعتا، فعال و پرتحرک هستند، مجبورند که بیش‌تر زندگی خود را در قفس‌های تنگ و نامناسب سپری نمایند که برای حمل آن‌ها به‌کار برده می‌شود؛ اتاقی که تنها برای ایستادن و دور زدن جا دارد. به بیش‌تر این حیوانات اجازه داده می‌شود که فقط برای دوره‌های کوتاه، آن هم از روی ناچاری، از قفس‌های خود خارج شوند. فیل‌هایی که به پاهایشان غل و زنجیر بسته شده است، اجازه دارند که هر بار تنها نیم متر حرکت داشته باشند. معمولا حداقل نیازهایی که در قانون Animal Welfare Act (AWA) - که خود دارای اشکالات اساسی است - آمده، نادیده گرفته می‌شود.
درجات بسیار بالای حرارتی که حیوانات در طول سفرهای خود با سیرک در معرض آن قرار می‌گیرند، باعث بی‌حالی، سستی و در برخی اوقات مرگ آن‌هاست. شیر جوانی به نام کلاید در یک واگن باری داغ و سوزانی که به سیرک Ringling تعلق داشت، مرد؛ در حالی که قطار در روزی که دمای هوا از ۱۰۰ درجه‌ی فارنهایت تجاوز می‌کرد، ازمیان صحرای موجاوی عبور می‌کرد. نگهبان کلاید به USDA گفت، حتی هنگامی که من به سرپرستان کلاید هشدار دادم که جان شیر در خطر است، قطار را نگه نداشتند. سیرک برادران Suarez خرس‌های قطبی را در هوای گرم و مرطوب پورتوریکو در قفس‌های ۳ تا ۴ متری، بدون دستگاه تهویه‌ی مطبوع نگهداری می‌کردند که در نهایت، بعد از اطلاع مقامات ایالات متحده، دستور مصادره‌ی خرس‌ها صادر و به یک آب و هوای مناسب‌تر فرستاده شدند.
دامپزشکانی که برای درمان حیوانات نایاب و شگفت‌انگیز صلاحیت و تخصص پیدا کرده‌اند، معمولا در سیرک‌ها یا وجود ندارند یا در دسترس نیستند؛ از این رهگذر، بسیاری از حیوانات به خاطر نبود مراقبت صحیح پزشکی آسیب دیده و مرده‌اند. ریکاردو، فیل ۸ ماهه‌ای است که در سال ۲۰۰۴ زمانی که در فلوریدا تحت تعلیم و تربیت پیچیده‌ی Ringling بود، به خاطر سقوط از پایه‌ی ستون، بعد از تحمل درد و رنج سخت و جبران‌ناپذیر و شکستن هر دو پای عقب کشته شد. بر اساس گزارشات The Belfast Telegraph، یک فیل آفریقایی به نام کنیا که در حال اجرای برنامه با سیرک سیدنی مستقر در ایرلند بود، زمانی که به وسیله‌ی سگ‌ها مورد تهدید و مزاحمت قرار گرفت، دچار حمله‌ی قلبی شد.
محیط‌های غیرطبیعی با رفتارهای غیرطبیعی
زندگی بابون‌ها، شامپانزه‌ها و دیگر پستانداران مورد استفاده در سیرک‌ها بسیار متفاوت با خویشاوندان وحشی‌شان است که در اجتماعات بزرگ و منسجم زندگی می‌کنند؛ به گونه‌ای که، هر روز مایل‌ها باهم از میان جنگل‌ها، دشت‌ها و تپه‌ها مسافرت می‌کنند. پستانداران حیوانات بسیار اجتماعی، هوشمند و با محبتی هستند که با بازماندن از همراهی و همنشینی آسیب می‌بینند. پستانداران، مانند همه‌ی حیوانات دیگر مورد استفاده برای سرگرمی، بیش‌تر، زمانی وادار به انجام کاری می‌شوند که با ضرب و شتم و سلول انفرادی مواجه شوند. دکتر رابرت ساپولسکی، همکار پژوهشی مؤسسه‌ی تحقیقاتی پستانداران کنیا، پس از تماشای صحنه‌هایی از فیلم مسافرت بابون‌ها با سیرک موسوم به بابون لاگون، گفت : آموزش اکثر بابون‌ها برای به انجام رساندن چنین نمایش‌هایی در سایه محتمل شدن رنج، تنبیه و تهدیدات فوق‌العاده دردناک است.
حیوانات مورد استفاده در سیرک، در خارج از فصل کاری، در جعبه‌ها یا مکان‌های انبار مانند مسافرتی اسکان داده شده می‌شوند؛ برخی از آن‌ها حتی در کامیون‌ها نگهداری می‌شوند. حصر دائمی و فیزیکی مانند این، آثار زیان‌بار جسمی و روانی روی حیوانات دارد. اثرات یاد شده، اغلب با رفتارهای غیرطبیعی‌ای مانند بالا و پایین کردن تکراری سر، جنب و جوش و قدم زدن زیاده از حد و اضطراب‌آمیز مشخص می‌شود. مطالعه‌ای که توسط مدافعان بین‌المللی حیوانات در انگلستان پیرامون سیرک‌ها به انجام رسیده، به این کشف نایل آمد که رفتارهای غیرعادی از این نوع، در میان همه‌ی گونه‌ها مشاهده گردید. محققان فیل‌هایی را مشاهده نمودند که ۷۰ درصد روز را به زنجیر کشیده شده بودند؛ اسب‌هایی که به مدت ۲۳ ساعت از روز حبس شده بودند؛ و گربه‌سانان بزرگی که ۹۹ درصد وقت‌شان را در قفس‌ها نگهداری شده بودند.
شعبده‌بازی‌هایی که حیوانات وادار به انجام آن‌ها می‌گردند، مانند: حفظ تعادل خرس بر روی توپ، دوچرخه سواری میمون، روی دو پا ایستادن فیل، از نظر جسمی، غیرقابل تحمل؛ و از نظر رفتاری، غیرطبیعی‌اند. شلاق و تازیانه، قلاده‌های سفت و سخت، پوزه‌بندها، میله‌های الکتریکی، قلاب‌های مخصوص فولادی و ابزارهای دیگر مورد استفاده در سیرک، مواردی هستند که حیوانات را وادار به انجام حرکات نمایشی یاد شده می‌نمایند. چنین اجرا‌هایی به تماشاگران چیزی درباره‌ی این‌که حیوانات تحت شرایط عادی چگونه رفتار می‌کنند، نمی‌آموزد.
ضرب و شتم برای فرمانبری
تنبیهات بدنی همواره روش آموزشی معمول و متعارفی برای حیوانات سیرک بوده است. حیوانات برای انجام و اجرای کاملا ً تکرای شعبده‌بازی‌ها مورد ضرب و شتم، شوک و شلاق قرار می‌گیرند؛ بدون آن که معنایی برای آن‌ها داشته باشد. AWA کاربرد قلاب‌های خشن و فولادی، شلاق، میله‌های شوک الکتریکی یا تجهیزات دیگر مورد استفاده‌ی مربیان سیرک را ممنوع کرده است. مربیان به برخی از حیوانات برای فرمان‌پذیر کردن‌شان مواد مخدر می‌دهند و با جراحی، چنگ و دندان بعضی‌های دیگر را در می‌آورند.
طی تحقیق مخفیانه‌ی PETA که از سیرک Carson & Barnes نشان می‌دهد که مدیریت مراقبت‌های حیوانی سیرک، تیم فریسکو، با حمله‌ی وحشیانه، فریاد، دشنام و شوک دادن به فیل‌های آسیایی، آن‌ها را در معرض خطر قرار داده است. فریسکو به دیگر مربیان فیل یاد می‌دهد که چگونه فیل‌ها را با یک قلاب با شدت هر چه تمام مورد ضرب و شتم قرار دهند و فلز نوک تیزقلاب را در گوشت تن آن‌ها فرو برند و پیچ و تاب دهند تا از درد فریاد بکشند. نوار ویدیویی هم‌چنین نشان داد که چگونه یک مربی با استفاده از چراغ لحیم‌کاری موی فیل را از بین برد و آن‌ها را به زنجیر کشید و خرس‌ها را در قفس حبس کرد و نمایشگاهی از رفتارهای کلیشه‌ای ناشی از افسردگی روانی برگزار نمود.
USDA بارها و بارها سیرک Clyde Beatty-Cole را به خاطر نقض رفاه حیوانی احضار و مورد بازخواست قرار داده است. تام رایدر، نگهبان سابق فیل در این سیرک می‌گوید: من بعد از ۳ سال کار با فیل در سیرک می‌توانم به شما بگویم که آن‌ها در زندان زندگی می‌کنند و زمانی که کار خود را به درستی انجام ندهند، مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرند.
آرچل هاندلی مربی حیوانات در سیرک‌های برادران Ringling، و بارنوم و بالی بود. او گفت که سه ماه با این شرکت کار کرده، که ظاهرا بعد از دیدن این که یک مربی، قلاب فولادی را به خاطر امتناع فیل از دراز کشیدن در گوشش فرو می‌برد، کار خود را رها می‌کند. هاندلی گفت: برادران Ringling، بر این باورند که اگر آن‌ها بتوانند این حیوانات را بترسانند، می‌توانند آن‌ها را مطیع خود سازند. این‌گونه است که آن‌ها کارکنان خود را برای مربیگری این حیوانات تربیت می‌کنند. در سال ۲۰۰۹، PETA به صورت مخفیانه وارد سیرک برادران Ringling شد و به این موضوع دست یافت که کارگران فیل‌ها و ببرها را ده‌ها بار مورد ضرب و شتم و شلاق قرار دادند. فیلم ضبط شده پتا در این باره را از لینک زیر می‌توانید مشاهده کنید:
https://www.peta.org/features/ringling
شورش حیوانات
این اسیران هوشمند گاهی اوقات زیر فشار سوء استفاده‌های دائمی از پا در می‌آیند؛ برخی دیگر زمانی که به بخت و اقبالی دست پیدا می‌کنند، به طور ناگهانی احساسات خود را نشان می‌دهند. فلورا، فیلی که مجبور شده بود در سیرک دست به کارهای ناخواسته بزند، بعدها به باغ وحش میامی انتقال یافت. او در مقابل دیدگان تماشاگران به نگهبان باغ وحش حمله و به شدت او را زخمی کرد. نگهبان می‌گوید: من فکر می‌کنم که این فیل‌ها می‌خواهند به ما بگویند باغ وحش‌ها و سیرک‌ها، آن چیزی نیستند که خدا برای آن‌ها آفریده است... اما، ما گوشمان بدهکار نیست.
وظیفه ما در قبال این ناملایمتی‌ها و استثمار حیوانات در سیرک‌ها چیست؟
هم‌چنان که بیش‌تر مردم از بی‌رحمی‌های غیر ضروری با واداشتن حیوانات به اجرای حرکات نمایشی در سیرک‌ها آگاه می‌شوند، سیرک‌هایی که از حیوانات استفاده می‌کنند، از موقعیت چندانی برای راه‌اندازی برنامه‌های بزرگ‌شان برخوردار نخواهند بود. در حال حاضر استفاده از حیوانات برای سرگرمی در حد قابل توجهی محدود و متوقف شده است.
- به دیدن برنامه‌های سیرک‌هایی که از حیوانات استفاده می‌کنند، نروید.
- کودکان و اعضای خانواده خود را در جریان پشت پرده آموزش‌های حیوانات در سیرک‌ها قرار دهید.
- از سیرک‌هایی که از حیوانات استفاده نمی‌کنند و شامل شعبده بازی و موارد دیگر است استقبال کرده (Cirque du Soleil یا the Pickle Family Circus و...) و آن‌ها را تشویق به ادامه روند خود و استفاده نکردن از حیوانات در برنامه‌هایشان نمایید.
- موارد استفاده از حیوانات در سیرک‌ها را به انجمن‌های محلی حمایت از حیوانات گزارش دهید.
بن‌مایه: وگن کایند (http://vegankind.ir)

۵
از ۵
۴ مشارکت کننده